Bit…

2005 imiş, baharmış. Analiz 2 sınavından çıkmışık. Çıkışta Aylin’in başından aşağı şu dökmüşük. Bit’e atlayıp, Dilara’yı Kabataş’a, okuluna bıraktıktan sonra 4 kişi olaylı bir köprü geçişinden sonra, Fenerbahçe’ye gitmişik. Orada takılmışık bir süre. arabanın sağ marşpiyelini aramızdan biri annesine yalan söylerken mahvetmişik. Sonra Acıbadem’de Nautilus’a gitmişik, oksijenli Kosla almışık, temizlemşik arda kalanları. Sonra herkes evine gitmiş.

Bu günü hiç unutmamışık…

Sohbete katılın

8 yorum

  1. Evet o günü hiç unutmadık 🙂 Bu şarkının ilk çıktığı zamanlardı, belki de caddebostan’a ilk o zaman gitmiştim 🙂 Hayat çok güzeldi, mutluluktan uçuyormuşuz da farkında değilmişiz. Bu şarkının ritmi gibiydi hayatımız. Capcanlı :))

    Acaba bizim de o günlerde sesimiz Meltem kadar canlı çıkıyor muydu? Şuan çıkmıyor o kesin, ama belki birkaç düzenleme, kalkıp toparlanma ve silkelenme ile yeniden çıkar.

    1. Meltem’in sesi insana resmen hayat enerjisi veriyor. Erdem bile dahil buna.

      Meltem Erdem’in yerine benim kardeşim olsaydı. Belki hayat enerjim yükselirdi…

  2. =) benim unutmadıgım bir diger sey ise ben derse girmek zorunda iken sizin fenerbahce’ye gitmenizi ne kadar kıskandıgımdır! altucannn gel buraya fenerbahce’ye gidiyoruz!!

      1. Hahaha ben de katılıyorum. Bu bizim hiç umurumuzda değildi. 1 sn bile üzülmedik senin adına :)) Belki üzülüyormuş gibi yaptık ama üzülmedik. Ne düşüneceğiz, mutluyduk işte :))

        Ayrıca kesinlikle katılıyorum. Keşke benim de Meltem gibi bir kardeşim olsaydı. Arada arar şarj ederdim kendimi :))

Yorum Gönderin

aylin için bir cevap yazın Cevabı iptal et

%d blogcu bunu beğendi: